۳اکتبر ۲۰۲۵ - یافته های جدید پژوهشی نشان می دهد که استفاده از داروهای کاهش وزن در میان بیمارانی که تحت جراحی متابولیک و چاقی قرار می گیرند، به طور قابل توجهی افزایش یافته است؛ موضوعی که نشان دهنده تحول در مدیریت چاقی و دیابت نوع ۲ است.
این پژوهش قرار است در کنگره بالینی کالج جراحان آمریکا (ACS) در سال ۲۰۲۵ که از ۴ تا ۷ اکتبر در شیکاگو برگزار می شود، ارائه گردد.
دکتر پاتریک جی. سوایگرت، نویسنده ارشد این مطالعه و جراح چاقی و دستگاه گوارش فوقانی در مرکز پزشکی وکسنر دانشگاه ایالتی اوهایو در کلمبوس، گفت: «هیچ رویکرد واحدی برای درمان چاقی، سندرم متابولیک یا دیابت و شرایط مرتبط با آن وجود ندارد. ما وارد دنیای جدیدی از مسیرهای مراقبتی چند رشته ای و افق تازه ای در مدیریت وزن شده ایم که برای بیماران و جراحان اهمیت دارد».
تیم تحقیقاتی یک مطالعه مقطعی انجام داد که در آن استفاده از آگونیست های گیرنده پپتید شبه گلوکاگون-۱ (GLP-1) مانند سماگلوتاید(با نام های تجاریWegovy و Ozempic) و تیرزپاتاید(با نام هایZepbound وMounjaro) در میان بیماران تحت جراحی متابولیک و چاقی بررسی شد.
دکتر سوایگرت و همکارانش داده های نزدیک به ۳۶۵هزار بیمار را که بین سال های ۲۰۱۸ تا ۲۰۲۴ تحت جراحی اولیه متابولیک و چاقی قرار گرفته بودند، تحلیل کردند. آن ها از پایگاه داده Epic Cosmos، که شامل بیش از ۳۰۰ میلیون پرونده بیمار از مراکز مختلف سراسر کشور است، برای بررسی الگوهای تجویز داروهای سماگلوتاید و تیرزپاتاید استفاده کردند.
یافته های کلیدی
· نتایج اولیه نشان داد که نسبت بیمارانی که در سال منتهی به جراحی حداقل یک نسخه GLP-1 دریافت کرده اند، از ۱.۸ درصد در سه ماهه اول سال ۲۰۲۰ به ۲۹.۴ درصد در سه ماهه چهارم سال ۲۰۲۴ رسیده است- افزایشی ۱۶ برابری. این افزایش در میان بیماران دیابتی و غیردیابتی مشاهده شده و نقش رو‌به گسترش این داروها در درمان چاقی را، مستقل از وضعیت دیابت، نشان می دهد.
· در میان بیماران بدون دیابت نوع ۲، استفاده ی پیش از جراحی از داروهای GLP-1 طی سه سال گذشته ۱۱برابر افزایش یافته است- از ۲.۱ درصد در سه ماهه اول سال ۲۰۲۲ به ۲۳.۲ درصد در سه ماهه چهارم سال ۲۰۲۴. در مقایسه، استفاده از این داروها در بیماران مبتلا به دیابت نوع ۲ چهار برابر افزایش یافته و از ۱۱.۳ درصد به ۴۵.۲ درصد رسیده است.
میانگین سنی بیماران ۴۳ سال و میانگین شاخص توده بدنی(BMI) پیش از جراحی ۴۶ بود. ۸۰ درصد از افراد مورد بررسی را زنان تشکیل می دادند و ۳۳ درصد مبتلا به دیابت نوع ۲ بودند.
دکتر استفانی سی. رود، نویسنده ی اول مقاله و رزیدنت جراحی عمومی در مرکز پزشکی وکسنر دانشگاه ایالتی اوهایو، گفت: «این یافته ها نشان دهنده تغییر در نگرش بیماران کاندید جراحی چاقی نسبت به گزینه های درمانی شان است. در گذشته بیماران تصور می کردند باید بین داروهای گیرنده GLP-1 و جراحی یکی را انتخاب کنند، اما اکنون می بینیم که افراد از هر دو استفاده می کنند. ما می دانیم که بیماران می توانند پس از جراحی چاقی نیز از GLP-1ها برای تقویت کاهش وزن استفاده کنند، اما همه ی این ها هنوز در مراحل ابتدایی مدیریت بالینی قرار دارد».
او افزود: داده های واقعی مانند آنچه از Epic Cosmos به دست آمده است، می تواند به تدوین دستورالعمل های مبتنی بر شواهد برای زمان شروع، ترکیب یا تغییر رویکردهای درمانی- چه پیش از جراحی و چه در دوره پس از عمل- کمک کند.
محققان به محدودیت هایی در تحلیل خود اشاره کردند، از جمله احتمال وجود خطا در داده های پرونده های سلامت و عدم قطعیت درباره اینکه آیا بیماران نسخه های تجویزشده را تهیه و مصرف کرده اند یا خیر.
منبع:
https://medicalxpress.com/news/2025-10-weight-loss-drugs-bariatric-surgery.html